Kwiatostany 'Homebush' nie wyglądają jak u innych azalii. Są kuliste i gwiaździste, gęsto wypełnione wąskimi płatkami — najczęściej porównuje się je do pomponów. To odmiana kupowana właśnie dla tego kształtu, nie tylko dla koloru.

Barwa jest intensywnie różowa i — co istotne — nie blaknie na słońcu.

➡  Jaki dokładnie kolor mają kwiaty azalii 'Homebush'

Intensywnie różowy, utrzymujący nasycenie przez całe kwitnienie. U wielu odmian różowych barwa po kilkunastu dniach w pełnym słońcu się wypłukuje; 'Homebush' tego problemu nie ma.

Kwitnie niezawodnie i obficie w maju i czerwcu.

➡  Jak uprawiać azalię wielkokwiatową 'Homebush'

Podłoże kwaśne i przepuszczalne — mieszanka kwaśnego torfu lub ziemi kompostowanej z piaskiem i korą. Stanowisko słoneczne lub półcieniste.

Gubi liście na zimę, dzięki czemu nie wysycha ani nie przemarza. Jest całkowicie mrozoodporna w polskim klimacie i nie wymaga zabezpieczania na zimę — inaczej niż zimozielone azalie japońskie.

Warto ściółkować teren wokół krzewu korą sosnową: utrzymuje kwaśny odczyn podłoża i chroni płytki system korzeniowy przed przesychaniem.

➡  Kiedy sadzić azalię 'Homebush'

Sadzenie z pojemnika C3 od wczesnej wiosny do późnej jesieni.

➡  Jaką wysokość osiąga azalia 'Homebush'

W wieku dziesięciu lat około 1,5 m wysokości i 1,3 m szerokości. Pędy sztywne, pokrój luźny, wyprostowany.

To druga co do wielkości azalia w ofercie — mniejsza od 'Gibraltaru', ale wyraźnie większa od wszystkich odmian japońskich.

➡  Jak wyglądają liście azalii 'Homebush' jesienią

Liście są eliptyczne i soczystozielone, a jesienią przebarwiają się na żółto, po czym opadają - dzięki temu roślina nie wysycha zimą i jest w pełni mrozoodporna.. To dodatkowy sezon ozdobny poza kwitnieniem.

➡  W jakim towarzystwie sadzić azalię 'Homebush'

Efektownie wygląda posadzona pojedynczo i w grupie, w towarzystwie innych roślin wrzosowatych — różaneczników, azalii, wrzosów.

Nietypowy, pomponiasty kształt kwiatostanów lepiej wypada w pojedynczej ekspozycji niż w gęstym nasadzeniu — w grupie detal kwiatu ginie. Warto dać jej miejsce, w którym da się podejść blisko.